Vlak voor en vlak na Oud & Nieuw worden er altijd talloze lijstjes gepubliceerd; de beste albums van 2010, de beste optredens van 2010… Omdat we liever vooruit dan achteruit kijken, hebben we vijf bands geselecteerd waarvan je in 2011 zeker nog gaat horen.

James Blake

Ik dacht in de eerste instantie dat James Blake een tennisser was. Was het ook, maar er is een Engelse producer met dezelfde naam. Hij zit inmiddels in het laatste jaar van zijn opleiding. Met nummers opgenomen in zijn slaapkamer is hij dit jaar ontdekt door enkele dj’s van de BBC. Het nummer waarmee hij definitief door gaat breken is een cover van Feist’s Limit To Your Love. Waar het met hulp van Chilly Gonzales gemaakte origineel al prachtig is, maakt de diepere stem van James en de piano er een zwaar melancholisch nummer van.

Trophy Wife

Het Britse Trophy Wife heeft het goed voor elkaar; vorige maand stonden ze in het voorprogramma van Foals. En dat kan geen toeval zijn, want de liedjes van Trophy Wife hadden met gemak op het laatste Foals-album ‘Total Life Forever’ kunnen staan. Goed opgebouwde en melodieuze indierock. De eerste single van deze Britten heet ‘Microlite’ en is voorzien van een zeer bizarre videoclip.

Brother

De heren Leonard Newell, Josh Ward, Samuel Jackson en Frank Colucci vormen samen Brother en noemen hun muziek gritpop. Deze term staat volgens de Britten voor een ruigere en rauwere vorm van britpop. Voor hun debuut werken ze met Stephen Street, die ook albums van The Smiths en Blur produceerde. Dat belooft veel goeds voor het eerste album dat in September uitkomt. De single ‘New Year’s Day’, waarvan hieronder de video te bekijken is, is hier gratis te downloaden. Voor de geïnteresseerden, 30 maart staan ze in de Amsterdamse Paradiso.

Oh Land

Scandinavië lijkt ons vele goede zangeressen te brengen die allemaal uitblinken in hetzelfde genre, de elektronische popmuziek. Denk aan bijvoorbeeld Björk, Robyn en Lykki Li. Oh Land is de nieuwste toevoeging. Deze Deense zangeres Nanna Øland Fabricius maakt naar eigen zeggen ‘cinematische electropop’. Luchtige electronica met een refrein dat gegarandeerd de komende uren in je hoofd zit.

Deze live-versie van Wolf and I is overigens ook absoluut het luisteren waard:

Suuns

Canada hoeft het niet meer hebben van de Nickelback-klanken; de alternatieve muziek viert hoogtijdagen. Nu is er weer een leuk bandje om in de gaten houden. Suuns is de naam sindskort, want een juridische strijd heeft uitgewezen dat het voormalige Zeroes hun naam moest veranderen. Pop, noise, elektronica, de muziek van Suuns is moeilijk in te delen. Mocht je razend enthousiast zijn geworden, de band is op op vrijdag 25 februari in het Amsterdamse Occii te zien. Twee dagen later, op zondag 27 februari, staan ze op de tweede editie van festival Fabriq in Den Bosch.